Episode 4x06: The other woman ABC Promo 2

Το δεύτερο promo του ABC με τίτλο "A new common Enemy!". Απολαύστε το...

Via Domus for Dummies: Episode 1

Παρόλο που δεν είναι καθόλου δύσκολο το παιχνίδι και επειδή δεν βρήκα τίποτα παρόμοιο εκεί έξω, αποφάσισα να φτιάξω ένα FAQ για το παιχνίδι. Όσοι κολλήσατε κάπου θα μπορείτε να του ρίξετε μια ματιά αλλά και όσοι το τελειώσατε και σας ξέφυγε κάτι μπορείτε επίσης να το συμβουλευτείτε.

Σήμερα λοιπόν αρχίζω με την δημοσίευση της λύσης για το πρώτο επεισόδιο του παιχνιδιού την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ. Φυσικά περιμένω σχόλια παρατηρήσεις και επισημάνσεις αν μου ξέφυγε κάτι.

Lost Via Domus: Review

Αφού έπαιξα και τερμάτισα το παιχνίδι τις προηγούμενες μέρες, δημοσιεύω τώρα τις εντυπώσεις μου από αυτό. Καταρχήν θέλω να πω πως απογοητεύτηκα γιατί περίμενα κάτι καλύτερο από αυτό που τελικά είδα. Ας δούμε όμως τα πράγματα πιο αναλυτικά.

Πλοκή: 5/10
Οι δημιουργοί του παιχνιδιού προσπάθησαν να μείνουν κοντά στη πλοκή των 2 πρώτων σεζόν της σειράς συμπεριλαμβάνοντας αρκετά πράγματα και από την 3η. Παρόλο που το παιχνίδι έχει ως ένα βαθμό τη δική του πλοκή που προσπαθεί να κινηθεί παράλληλα με τη σειρά, εντούτοις αυτό δεν επιτυγχάνεται. Τα γεγονότα της σειράς εξελίσσονται τόσο γρήγορα που τελικά καταλήγουν να είναι εντελώς ασυσχέτιστα με την πλοκή του παιχνιδιού. Για παράδειγμα την δεύτερη κιόλας μέρα, ο Michael ψάχνει ξύλα για να φτιάξει τη σχεδία. Οι διάλογοι είναι αρκετά φτωχοί και σου δίνουν την εντύπωση πως φτιάχτηκαν με τέτοιο τρόπο που να θυμίζουν τη σειρά, παρά να εξυπηρετούν τη πλοκή του παιχνιδιού. Αν κάποιος δεν έχει παρακολουθήσει τη σειρά, θα δυσκολευτεί αφάνταστα να μπει στο κλίμα του παιχνιδιού. Όσο όμως παίζεις τόσο καλύτερα μπαίνεις στο κλίμα. Δυστυχώς όμως το παιχνίδι είναι αρκετά σύντομο με αποτέλεσμα μέχρι να μπεις εντελώς στο κλίμα αυτό τελειώνει. Στα θετικά οι αρκετές τοποθεσίες από τη σειρά που συμπεριλήφθηκαν στο παιχνίδι, αν και μπορούσαν να βάλουν και περισσότερες.

Γραφικά/Animations: 7/10
Ένα από τα θετικά του παιχνιδιού είναι τα γραφικά του. Παρόλο που έχω δει και καλύτερα πράγματα από την Ubisoft, εντούτοις οφείλω να ομολογήσω πως ειδικά όσον αφορά τη ζούγκλα και τα τοπία στο νησί, έχουν κάνει καταπληκτική δουλεία. Το ίδιο δεν μπορεί να πει κάποιος και για τα animations τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις δείχνουν αρκετά πρόχειρα σχεδιασμένα. Οι χαρακτήρες δεν είναι όλοι καλά σχεδιασμένοι. Υπάρχουν χαρακτήρες αρκετά καλά σχεδιασμένοι όπως ο Mikhail, αλλά υπάρχουν και άλλοι όπως ο Mr. Friendly, που δεν θυμίζουν καθόλου τον χαρακτήρα της σειράς.

Sound/Music: 8/10
Άλλο ένα μείον του παιχνιδιού είναι το ότι οι χαρακτήρες δεν έχουν όλοι τη φωνή των πραγματικών ηθοποιών. Έτσι στην αρχή σου φαίνεται αρκετά παράξενο, πράγμα όμως που στη συνέχεια συνηθίζεις. Τα ηχητικά εφέ είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλά και σε βάζουν στο κλίμα. Το μεγαλύτερο όμως ατού του παιχνιδιού είναι η εκπληκτική μουσική του Michael Giacchino που δένει άψογα με τη σειρά και καταφέρνει να δημιουργήσει εκπληκτική ατμόσφαιρα.

Controls/Gameplay: 5/10
Τα controls του παιχνιδιού δεν είναι και ότι καλύτερο έχω δει σε παιχνίδια αυτού του τύπου (τουλάχιστον σε PC) και αυτό γιατί το παιχνίδι σχεδιάστηκε με βάση τις κονσόλες. Αυτό επηρεάζει και την όλη εμπειρία του παιχνιδιού. Θα συνιστούσα πριν να αρχίσετε να παίζεται, να ρυθμίζεται πρώτα τα controls ώστε να είναι στα μέτρα σας, και ειδικά το mouse sensitivity. Όσον αφορά το gameplay δυστυχώς είναι αρκετά φτωχό. Τα puzzles είναι αρκετά εύκολα, τουλάχιστον για τους λάτρες αυτού του είδους παιχνιδιών, αλλά και επαναλαμβανόμενα. Στην ουσία υπάρχει ένα και μόνο puzzle το οποίο αλλάζει επίπεδο δυσκολίας. Επιπλέον έχεις την αίσθηση πως το παιχνίδι σε κατευθύνει σε κάθε σου βήμα, ειδικά όταν περιπλανιέσαι στη ζούγκλα, όπου αν βγεις από το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσεις, εμφανίζεται ένα ενοχλητικό μήνυμα. Απίστευτα ενοχλητικές είναι και οι οθόνες loading οι οποίες εμφανίζονται αρκετά συχνά. Στα θετικά είναι η όλη ιδέα με τα flashbacks, αν και η φωτογράφηση με τη κάμερα καταντά αρκετές φορές ενοχλητική. Επίσης αρκετά καλή προσθήκη το “previously on Lost” που εμφανίζεται στην αρχή κάθε κεφαλαίου του παιχνιδιού.

Γενικά: Σίγουρα οι gamers δεν θα αγαπήσουν αυτό το παιχνίδι αφού έχει αρκετά κενά στη πλοκή, έχει φτωχά puzzles και είναι αρκετά σύντομο. Όσοι δεν είστε fun της σειράς, καλό είναι να μείνετε μακριά από αυτό, αφού δεν θα καταφέρετε να μπείτε στο κλίμα. Όσοι από την άλλη είστε fun της σειράς νομίζω θα πρέπει να του δώσετε μια ευκαιρία, όχι τόσο για το φοβερό story, αλλά κυρίως γιατί σε κάνει να νιώθεις πως είσαι και εσύ στο νησί, ειδικά όταν περιφέρεσαι στη ζούγκλα και σε κυνηγάει ο καπνός.

Συνολική βαθμολογία: 6.25/10

Όσοι έχετε παίξει ή ήρθατε σε μια πρώτη επαφή με το παιχνίδι, περιμένω τα σχόλια σας και τη ψήφο σας στη ψηφοφορία.

Episode 4x06 The Other Woman- ABC Promo

Το Promo του ABC για το έκτο επεισόδιο

Καλύτερο Desmond Centric Επεισόδιο

Χρονοδιάφορα...

Πραγματικά δεν ξέρω από που να αρχίσω και πού να τελειώσω. Το σημερινό επεισόδιο του Lost ήταν απλά το καλύτερο που έχει βγει ποτέ. Από την αρχή μέχρι το τέλος σε κρατούσε σε εγρήγορση και πραγματικά δεν ήθελες να τελειώσει ποτέ. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς. Το απίστευτο ταξίδι του Desmond στον χρόνο, το καταπληκτικό love story, τις αρκετές συνδέσεις που είχε με το find 815 ή όλες αυτές τις απαντήσεις που πήραμε μέσα σε 42 λεπτά;

Το βασικότερο σημείο του επεισοδίου ήταν η εμπειρία που είχε ο Desmond και το ταξίδι στο χρόνο. Είχαμε δει και σε προηγούμενα επεισόδια την περίεργη σχέση του Desmond με τον χρόνο, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Ο Desmond δεν ταξίδεψε στο παρελθόν όπου θυμόταν πράγματα από το μέλλον, ούτε και είχε οράματα από γεγονότα του μέλλοντος. Αυτή τη φορά το παρελθόν ήρθε στο παρόν και αυτό κάνει τις προηγούμενες εμπειρίες του Desmond αρκετά «παιδικές» μπροστά σε αυτή. Δεν θα ασχοληθώ με το πως και το γιατί και με όλες τις φυσικές θεωρίες πίσω από αυτό, αλλά θα κρατήσω μόνο ότι το ταξίδι στο χρόνο ήταν περισσότερο στο μυαλό, παρά στο σώμα. Και αυτό μπορεί να αποτελεί και ένα από τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν το μυστήριο του Lost.

Το επεισόδιο όμως είχε και ένα απίστευτο love story. Τώρα πλέον πιστεύω πως ο Des και η Penny είναι το πιο ταιριαστό ζευγάρι στη σειρά. Για άλλη μια φορά η ιστορία αγάπης του Desmond με τη Penny έδειξε πως η αληθινή αγάπη αντέχει στο χρόνο. Και αυτή η αγάπη ήταν αυτή που έβγαλε τον Desmond τελικά από τον «φαύλο κύκλο» του χρόνου που βίωνε. Η ειρωνία βέβαια είναι πως αν δεν έδινε ο Charles Widmore την διεύθυνση της Penny στον Desmond, ίσως τελικά να κατέληγε σαν τον Minkowski.

Και μια και τον έφερε η κουβέντα, επιτέλους μάθαμε και τον λόγο που δεν απαντούσε τα τηλεφωνήματα. Αλήθεια τι να ζούσε άραγε ο Minkowski στα δικά του ταξίδια και ποια να ήταν άραγε η σταθερά του; Το σίγουρο είναι πως ο Minkowski δεν ήταν αυτός που περιμέναμε να ήταν. Επίσης ο μύθος καταρρίφθηκε και για τους ανθρώπους στο πλοίο, αφού αυτό που είδαμε δεν είχε καμία σχέση με τους βαριά οπλισμένους και τεχνολογικά εξοπλισμένους ανθρώπους που περιμέναμε να δούμε. Κρίμα πάντως που ο Minkowski δεν κατάφερε να βρει τη δική του σταθερά και έτσι δεν θα μάθουμε περισσότερα πράγματα για αυτόν.

Παρόλο που το επεισόδιο ήταν Desmond centric, την παράσταση έκλεψε για άλλη μια φορά ο Daniel Faraday. Όχι μόνο δείχνει να είναι ο μόνος που γνωρίζει τι γίνεται με τον χρόνο και το νησί, αλλά βοηθάει και τον Desmond να ξεκολλήσει από τον «φαύλο κύκλο» του χρόνου, δίνοντας του οδηγίες για το πώς θα τον συναντήσει το 1996 και πως θα πείσει τον Daniel του παρελθόντος να τον βοηθήσει. Αυτό δικαιολογεί και την αναστάτωση του Daniel όταν μαθαίνει για την εύρεση του αεροπλάνου στο βυθό του ωκεανού. Ο Dan αναστατώνεται γιατί κάπου βαθιά μέσα στο μυαλό του υπάρχει μια ανάμνηση από την συνάντηση του με τον Desmond το 1996. Αλλά δεν ξέρει τι είναι αυτό γιατί απλά ο ίδιος δεν έχει ακόμα στείλει τον Desmond στο παρελθόν του, για να του πει για τη πτήση και το νησί. Επίσης μαθαίνουμε πως τα κενά μνήμης που έχει ο Dan, πιθανόν να οφείλονται στην συστηματική του έκθεση σε ακτινοβολία.

Ένα άλλο πιο «εξωτικό» σενάριο, θα ήταν ο Daniel να βρίσκεται στην κατάσταση που βίωσε ο Desmond, λόγω πειραμάτων που έκανε στον εαυτό του, και να έμαθε να ζει με αυτή. Έτσι όταν βλέπει το αεροπλάνο αναστατώνεται γιατί ίσως να γνωρίζει πως αυτό θα αποτελέσει την αιτία για τη συνάντηση με τη σταθερά του, δηλαδή τον Desmond. Ίσως γι’ αυτό και να χρειάζεται βοήθεια στο σπίτι, γιατί πέφτει συνεχώς σε αυτή τη κατάσταση. Αυτό θα εξηγούσε και το πείραμα με τα χαρτιά. Όταν ο Daniel συνάντησε τον Desmond, πίστευε πως η σταθερά του θα λειτουργούσε. Αυτό όμως δεν έγινε και αυτό ήρθε να επιβεβαιώσει το πείραμα με τα χαρτιά. Ίσως τελικά για αυτό το λόγο βοήθησε και τον Des. Αν κατάφερνε να αναπτύξει κάποιο δυνατότερο δεσμό με την σταθερά του, ίσως αυτή να δούλευε.

Όσον αφορά την σημείωση του Daniel στο ημερολόγιο του που βλέπουμε στο τέλος, σίγουρα αυτή δεν ήταν προϊόν της συνάντησης του με τον Desmond στο παρελθόν. Γιατί αν πιστέψουμε πως οι πράξεις κάποιου που ταξιδεύει στο παρελθόν δεν επηρεάζουν το μέλλον, όπως κάποτε είπε στον Desmond η Ms. Hawking (και επιβεβαιώθηκε σαν παραδοχή από τους συγγραφείς), τότε η σημείωση αυτή σίγουρα δεν ήταν προϊόν της συνάντησης του Dan με τον Desmond στο παρελθόν, αλλά ίσως γνώση που απέκτησε ο ίδιος από τα δικά του ταξίδια στο χρόνο.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, με την προβολή αυτού του επεισοδίου, ίσως να έχουμε στα χέρια μας ένα από τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν το μυστήριο του Lost. Σκεφτήκατε ποτέ πως η εμπειρία του Des και το ταξίδι στο χρόνο, θα μπορούσε να δικαιολογήσει το τι είναι ο Jacob, την ασθένεια των συντρόφων της Rousseau, τη νάρκωση της Jouliet κατά τη μεταφορά της στο νησί, αλλά ακόμα και το ότι ο Christian κυκλοφορεί ελεύθερα στο νησί; Αν όχι σας δίνω τροφή για σκέψη... Μέχρι το επόμενο επεισόδιο καλό κουράγιο!!!!

Image Source: DocArzt, Lostpedia